Activiteiten 2002

Verslag Fun-Motor

Zondag was het een mooie dag voor de fun-motor.
Een stuk beter dan zaterdag toen een klein groepje fanatiekelingen een beetje stonden te blauwbekken op het veld.
Vanaf 12 uur kwamen de mensen mooi op tijd binnen, zodat de organisatoren om 13:00 uur konden beginnen met het uitdelen van de opdrachten.
De opkomst was bijzonder goed te noemen.
15 vliegers schreven zich in voor de wedstrijd die uit vier onderdelen bestond.

Die onderdelen waren als volgt:

Limbovliegen met de lat op de volgende hoogtes (3 pogingen) 50 cm = 250 punten 100 cm = 200 punten 150 cm = 150 punten 200 cm = 100 punten 250 cm = 50 punten

Toen werd er begonnen met het opzetten van de palen en de lijnen voor het limbovliegen (eerst in de akker naast het veld, maar dat werd gelukkig herzien) en kwamen de palen op het veld te staan.
Ik zeg maar palen, want die stokken waren van vurenhout.
Knap stevig spul dus, en daar kom je beter niet met je model tegenaan.
Edwin mocht het spits afbijten, en liet meteen zien dat het niet zo eenvoudig was als wellicht sommigen dachten.
Bij de derde poging ging Edwin met zijn hots onder de 150 cm door.
Rinus liet zien dat een vleugelbevestiging met elastieken gelukkig zijn werk doet als je een lat raakt (praktisch geen schade).
Frans stond onder extreme druk omdat hem door zijn zoon zeer duidelijk was gemaakt dat hij absoluut niets kapot mocht vliegen
(Hè Alex, dat is makkelijk gezegd als je zelf niet meedoet, maar in het oosten van het land lekker achter een pintje zit!).
Erik liet zien dat je toch echt niet verder kan gaan dan 0 cm, en kwakte zijn hots in de begroeiing van de sloot (gravity is a bitch ;-)).
De schade beperkte zich tot een gebroken motor montageplaat.
Bij de meeste deelnemers ging inmiddels al rap de streefhoogte voor de limbo lat/lijn omhoog (inclusief ondergetekende).
Fred echter liet de lat op 50 cm plaatsen, en iedereen was benieuwd of dat ging lukken, of dat we een streep van 20 meter hots brokstukken zouden zien.
Het bleek dat Fred de maas in het net gevonden had, en startte zijn toestel voor de limbolijn, toen hij vlak bij de lijn was steeg hij op en "vloog" dus onder de lijn door.
Dit werd door de organisatie afgekeurd onder luid protest van Fred, die het later nog eens mocht proberen en hij was volgens mij dan ook de enige die echt onder de 100 cm door vloog.
Ook bij Jac van As ging het helaas goed mis: zijn toestel raakte de top van een struik en kwam hard in de akker terecht.
Zijn niet intrekbare landingsgestel zat opeens toch in zijn vleugel (niet zo goed dus).
Verder bleef Gerry met zijn landingsgestel achter de lijn haken, maar gelukkig vloog zijn kist gewoon verder en kon hij verdere schade beperken door een mooie buiklanding te maken.
Eddo vond het noodzakelijk om eerst de limbolat 50 cm in te korten door er een stuk met zijn hots af te maaien, waardoor de rest wel gedwongen werd om verder te gaan met 200 cm (bedankt Eddo)
Even later kon de rest ook nog wel doormidden (Eddo, je kan op een eenvoudiger manier aan brandhout komen hoor).
Ook Jurgen raakte helaas één van de latten, met wat schade tot gevolg.
Resultaat: het deelnemersveld was nu gekrompen naar 11 deelnemers.
Vanaf de zijlijn lijkt het allemaal heel simpel, en als je alleen op het veld staat dan kan je wellicht je toestel op zo’n 10 cm hoogte voorbij laten vliegen, maar als je precies tussen twee stevige latten en een stuk nylon door moet, dan worden de zaken wel even wat anders.
Maar ik zou zeggen: ervaar dat zelf, en kom volgend jaar ook naar de fun-motor, maar geen garantie dat er hetzelfde programma gevlogen gaat worden!

Het programma ballonvliegen werd geschrapt aangezien er geen gas was om de ballonnen te vullen, en de vliegers zelf niet voor de gassen konden of wilden zorgen.
Op het voorstel om propaan te gebruiken werd niet ingegaan, omdat er geen vrijwilliger te vinden was die dat als eerste wilde proberen.
Fred liet zien dat een ballon wel degelijk kan knappen als die achter je toestel hangt, als je maar hard genoeg gaat. Jac Hoogewerff liet nog even zien dat het écht niet mogelijk is een ballon kapot te vliegen met je prop als die met een touw van 5 meter achter je toestel hangt.
We werden duizelig van het aantal loops dat hij achter elkaar draaide.

Omdat het ballonvliegen niet door ging, hadden de meeste vliegers hun vliegtuigje nog niet klaar en dus werd eerst het programma "kortste vlucht" afgewerkt.
Hier viel niet zoveel over te melden, al waren er wat kleine discussies of het figuur nu wel goed was en of het landingscircuit nu wel echt een circuit was ;-))
Even later waande ik mij op het voetbalveld toen ik Jac in de pits zag duiken, maar dat was niet naar een bal, maar naar zijn "hots" die hem ontglipte.
Spectaculair Jac, maar liever niet weer a.u.b. Jeroen z’n vliegtuig kwam er goed vanaf met slechts een klein sneetje in zijn vleugeltip.

Bij het vliegtuig slepen zagen we de meest verschillende modellen, maar iedereen had hetzelfde probleem. Hoe houden we dat lichte balsa toestel heel, en hoe koppelen we hem los. De toestellen op/of achter een hots desintegreerden compleet door het vermogen en de snelheid van de toestellen. We zagen bevestigingen van touw, superlijm, elastiek en tape.
En sommige toestellen hadden een steen aan de romp om een goed zwaartepunt te krijgen (nu weet ook iedereen weer waarom je niet boven de pits en parking mag vliegen).
Het toestel van Bert zat een beetje te vast op zijn vleugel zodat hij allerlei capriolen uit moest halen om het los te krijgen, maar uiteindelijk lukte dat dan toch, en het toestel bleef heel en deed er ongeveer 40 seconden over om weer te landen (OK, op zijn kop, maar het vloog dan toch mooi)
Een echte verrassing was het toestel van Piet, dat vloog net als een zwever prachtig achter zijn kist, totdat het compleet explodeerde.
Het is dat het toestel zo klein was anders zou ik zeggen dat er weer terreuracties waren.
Ook het toestel van Jeroen kwam wat moeilijk los, en nam bij het loskomen bijna zijn eigen model mee.
OK, het waren dan wel twee delen, maar de vleugel deed er toch lekker lang over om beneden te komen, en dat leverde leuk wat punten op.

De einduitslag was als volgt:

Ondergetekende mocht naast de eerste prijs de wisselbeker in ontvangst nemen. Alle deelnemers mochten een prijsje uitzoeken.

Al met al een zeer geslaagde dag, jammer van die paar schades, maar die vallen gelukkig te herstellen.

Bert Scholten (1^{e prijs = verslag schrijven, je bent dus gewaarschuwd)}

Foto impressie van de tentoonstelling

West Brabantse Luchtvaart Club "De Grondpiloten"

Fly In- Recreade 9 mei 2002

De verwachtingen voor de Fly-In waren hoog gespannen. Het was weer 8 jaar geleden dat de KNVvL Fly-In op ons veld had plaatsgevonden.

De voorbereidingen waren geheel klaar en de publicaties in Bouwen en Vliegen zouden voldoende moeten zijn om veel modelvliegers naar ons veld te krijgen.

Helaas is Bouwen en Vliegen niet tijdig verschenen en werkt de nieuwsbrief nog onvoldoende.

Verenigingen in de omgeving waren door onze club aangeschreven.

Bovendien waren alle omwonenden rondom ons veld persoonlijk uitgenodigd om eens kennis te komen maken met onze modelvliegsport.

Een extra maaibeurt maakte onze grasmat tot een biljartlaken zo glad en in de omgeving was geen vuil meer te vinden.

Om tien uur was de koffie klaar en stond alles in de gereedheid om te starten, alleen was er nog heel laaghangende bewolking.

Op zowat 50 meter hoogte begon het wolkendek en horizontaal zicht was beperkt tot enkele honderden meters. 

Toch lieten de vele clubleden zich niet weerhouden om tijdig aanwezig te zijn, alleen er waren nog steeds geen vliegers van andere clubs.
Zou het weer elders in den lande nog veel minder zijn?

Omstreeks elf uur was de bewolking tot een dusdanige hoogte gekomen, dat met vliegen gestart kon worden.

Vrijwel alle takken van modelvliegen waren aanwezig: beginnners-, zweef- , electro-, schaal-, kunstvlucht-, heli en zelfs de door turbine aangedreven modellen, totaal zo’n 25 in getal.

Het vliegen was wegens de inmiddels mooie weersomstandigheden een genoegen en toen in het begin van de middag de door ons uitgenodigde buren een kijkje kwamen nemen werd onder het genot van koffie met koek een kleine demonstratie verzorgd.

Vanzelfsprekend was het nieuwtje, het straalvliegtuig volop in de belangstelling (zelfs van de plaatselijke dagbladpers).

Het geluid tijdens het vliegen werd door de bezoekers ervaren als zou het van een bladblazer zijn.

Omdat langs ons veld een zandweg loopt, die heel vaak deel uitmaakt van een wandelroute, krijgen we regelmatig bezoek van passanten, die even op ons veld uitrusten en het vliegen gadeslaan.

Ook deze mensen kregen vandaag wat extra uitleg en een geodriehoek van de KNVvL.

De Fly-In Recreade op Hemelvaartsdag kunnen we voor de WBLC als geslaagd beschouwen al was de belangstelling van andere modelvliegclubs nihil.

Mogelijk heeft de geringe bekendmaking in Bouwen en vliegen hier debet aan.

W.B.L.C. "De Grondpiloten" Jac van As 

W.B.L.C. ”De Grondpiloten” ziet kans om 200 modelvliegtuigen te bouwen op één dag.

Met dank aan een clublid voor het maken van de foto`s.

Door op de foto te klikken krijgt U een grotere afbeelding te zien.